UIT.

Aangezien ik dus ben aangenomen voor Journalistiek mag ik mee met de introductie dagen!!

YEAH!

(klik op de tekst voor groter/leesbaar formaat)

Heb je dat deel gelezen van "neem je bikini mee voor de pool party"? Zal ik even goede indruk maken met mijn uber mooie roxy bikini! (zie bikini rechts in beeld :D )

Nr 392.

Dat is mijn geluksnummer.
Hoezo?
Nummer 392 is het nummer waarmee ik ben ingeloot voor de studie Journalistiek te Utrecht
Oh-My-God! Iets anders kan ik niet zeggen.
Al mijn hoop was weggeveegd toen ik hoorde dat ik de toets niet had gehaald en dat mijn inlotingspercentage rond de 30% lag....

Ik kan mij nog zo herinneren hoe graag ik journalstik wilde doen. Ik had er zo een zin in. Samen met een vriedinnetje ging ik naar de open dag. Toen ik binnenliep was het mij meteen duidelijk. Hier moet ik zijn. Deze plek is gemaakt voor mij. Ik keek om mij heen en zag allemaal leuke studenten. Ik zal eerlijk zeggen dat ik vooral de mannelijke studenten wel zag zitten. ghiihi. Ik was al enthousiast voordat een student haar praatje had gedaan over de studie. De meeste kunnen zich wel voorstellen hoe ik mij na het praatje gedroeg: HYPER.
Helemaal trots was ik, dat ik iets gevonden had waar ik van hield. Want wees eerlijk, hoe vaak vind je een studie waar je kriebels van in je buik krijgt?
Met opgeven hoofd vertelde ik iedereen dat ik journalistiek ging studeren. Iedereen moest er aan geloven, van familie tot total strangers in Australie. Iedereen was het erover eens.
Die Sarah wordt een grootse journalist, dat was meteen duidelijk.

Des te groter was de teleurstelling toen ik de hoorde dat ik de toets niet had gehaald.
Ik begon al een beetje aan mijzelf te twijfelen. Is dit dan toch niet de beste keuze voor mij? Ben ik niet goed genoeg? Wel wist ik dat het nog niet over was. Ik kon namelijk ook nog ingeloot worden, maar zoals ik al eerder zei: die kans was minder dan 30%.

Ik ging op zoek naar een 2e keus. Die 2e keus had ik aardig snel gevonden. Media & Informatie Management. Dit is een studie waarvan het eerste jaar heel breed is en waar je na het 1e jaar een richting kiest die jou het beste ligt. Ik zou dan de richting Journalistiek & Media kiezen, zo zou ik uiteindelijk zelfs met een 2e keus kunnen studeren wat ik wilde. En een grote plus, het MIM is in Amsterdam ipv Utrecht (Vraag mij echt niet waarom journalistiek niet in amsterdam kan, want dat is mij al 100 keer gevraagd en ik weet echt het antwoord niet).
Ik was zo blij met deze 2e keus dat het eigenlijk geen 2e keus meer was. Meer een soort van 1b keus. Ik maakte mij niet meer druk over wat er zou gebeuren. Ik vond het allemaal wel goed.
Stiekem was ik al aan het fantaseren hoe ik door Amsterdam zou fietsen, eindelijk de Amsterdamse kroegen zou leren kennen en met mijn mede studente doorAmsterdam zou flaneren.

Totdat er vandaag een brief van de Ib-groep op de mat lag.
In deze brief stond: Gefeliciteerd. Je bent ingeloot voor de studie Journalistiek te Utrecht.
Even wist ik niet wat ik moest voelen. Want eigenlijk ging ik al van uit dat ik naar Amsterdam zou gaan. Amsterdam is een soort van thuis. Amsterdam is vertrouwd en bruist van het leven.
En nu moet ik naar Utrecht en dat vind ik stiekem toch wel een beetje eng. Belachelijk, zullen sommige mensen zeggen. Je bent in je eentje naar Australie vertrokken om daar vervolgens een half jaar lang rond te reizen en nu wil je zeggen dat Utrecht eng is? Tsja, toch is het zo. Dit is een hele andere soort van eng. Ik zal bijna dagelijks in Utrecht te vinden zijn, niet voor een half jaar, maar voor 4 jaar en het zal ook niet lang duren voordat ik op zoek zal gaan naar een studentenhuisje. En dan het ergste. Straks vind ik het nog leuk en blijf ik daar voor altijd wonen? Daar weet ik echt geen raad mee. Laat mij nou gewoon bang zijn!

Maar als ik heel eerlijk ben, is het natuurlijk wel een beetje belachelijk. Hoe ver is Utrecht nou eigelijk van Zaandam? Nou om precies te zijn 43.4 kilomter, hemelsbreed. Dat is toch eigenlijk niks?
Utrecht heeft ook grachten. (de film amsterdammed is zelfs grotendeels in Urecht opgenomen).
Utrecht ligt in het midden van het land. Dat is toch ook best handig.
Het zal ook goed zijn voor mij persoonlijke ontwikkeling. Het is niet goed om altijd maar in je vertrouwde omgeving te blijven. Daar hebt je later niks aan. Je moet je horizon verbreden zeg maar.
En, niet te vergeten. Utrecht heeft journalistiek en Amstedam niet. Dat is simpelweg gewoon een hele domme keus van hun. Ze zullen mij missen daar in de hoofdstad. Een stad zonder journalstiek hoef ik niet. Daar sta ik boven.
Journalistiek is wat ik wil, dus...Utrecht, here i come, want IK ga freakinggggg journalistiek studeren.

De twee laatste dagen in en buiten Rome.

Maandag hebben we het Vacitaan Museum en het Sint Pieter gedaan.
Dinsdag zijn we Naar Tivoli gegaan. Tivoli is een dorpje niet ver van Rome.

Ik heb maar besloten dat het aantaal fotos drastich gewijzigd moest worden. Ik weet niet hoe, maar het is mij gelukt 7 fotos uit te kiezen.

Maandag.

Vacitaan museum.

Vacitaan museum.

Verrassing, Vacitaan museum.


Dinsdag.

Villa d'esta. 100 fonteinen achter elkaar.

Vila d'este.

Restaurantje in Tivoli.

Villa (h)adrianus.

Weekend in Rome

Zaterdag hebben we vrij weinig gedaan.
We zijn naar de piano uitvoering van Fransesca gegaan en hebben iets te veel meegemaakt van de manifestatie tegen Bush en hebben daarna door de Trastevere gelopen en een heurlijk ijsje gegeten.

Zondag hebben we per bike de Via Appia Antica + een bij horend park ontdekt. Ik ben de naam van het park vergeten en ik kan er werkelijk niks over vinden op het Internet. Het was er echt en het was echt de moeite waard. Je bevindt je tussen de Italiaanse familia, waar tafels klaar staan met eten en wijn en kinderen in het rondrennen met op de achtergrond Aquaducten. Een echte aanrader. Als je zo door dat park rondloop geloof je haast niet dat je in Rome bent. Het lijkt eerder alsof je ver weg van de grote stad bent. En dat was precies wat ik nodig had. Ik vind de stad heerlij hoor. Echt niks echt mee, maar als ik op vakantie ben wil ik ook lekker de natuur in!

Two Assie blokes.

My music nr. 2

Pete Murray.
Een echte Aussie bloke is het. En een echte Aussie bloke speelt gitaar.
Pete dus ook. Net als Jack Johnson, ook zo een echte Aussie.
En ik houd nou eenmaal Aussie blokes. Eigenlijk beter gezegd; ik aanbid ze. Een belangrijke note: ze moeten wel kunnen surfen. Dat is soooo sexy! :D
Terug naar de music...

Een nummertje van mister Murray en eentje van mister Jackson op deze grauwe vrijdag.
1 is Opportunity (moooiuhhh).
2 is Banana pancakes (de titel vind ik al leuk).

Een très speciale avond.

Frascati night.

Wat later dan ik had gepland. Ik pas namelijk op het huis van mijn nicht in amsterdam :D

Een hele speciale avond was dit. Speciaal genoeg om er geen kleine mosaicjes van te maken.
Frascati is een dorpje ten oosten van Rome, net in de bergen.
Dit is een erg populair plekje voor de Romeinen. Vooral in de weekend loopt het vol, al heb ik daar he-le-maal niks van gemerkt.
Het was allemaal best spannend. We zouden namelijk ook de zus (Stefania) van Gabriele met dochter Laura weer zien. Laura was tien jaar geleden 3 jaar!!! Ze heeft nog steeds zo een lief gezicht als toen en ook Stefanie was duidelijk te herkennen.
Met het zelf gemaakte eten gingen we met 3 auto's op weg.
Aangekomen moesten we eerst een tijdje lopen om het te vinden.
Even later komen we aan op een pleintje waar aan de zijkant een paar rijen met houten tafels en stoelen staan. Ons eigen buiten restaurant.
Vanaf de rand heb je uitzicht over Rome. Heeeeel veeeeel kleine lichtjes zie ik.
Als dit geen speciale plek is....dan weet ik het niet meer.
Het eten (oh oh oh wat kunnen dié Italianen koken zeg) werd uitgespreid en de wijn werd ingeschonken. Helemaal stil was ik ervan. Echt genieten is dit. Ik realiseer mij wel hoe speciaal dit is. Dat wij deze vrienden hebben en dat ze ons ook nog eens hier mee naar toe nemen.

Na het eten wordt de gitaar gepakt en begint Marecello te spelen. Toen wist ik nog niet dat hij vanaf toen niet zou stoppen voordat de klok half 4 had geslagen. Knap hoor, een paar uur achter elkaar zonder pauze gitaar spelen.
Er worden liedjes uit het Mile liedjes boek gespeelt/gezongen. Er staan vooral Italiaanse liedjes in, maar ook heel veel Beatles. Speciaal voor mam en mij doen we Yellow submarine (in a townnnnnn where is was bornnnnnnn......).
Ook komt er een liedje langs die mij bekent in de oren klinkt, maar ik weet zeker dat het niet een bekend liedje is. Ineens komt het mij te binnen. Dit is een liedje dat we 10 jaar geleden op Sardinie hebben gezonden. Blijkbaar is de melodie daarvan mij bij gebleven.

De groep om de gitaar word groter en ook Dina sluit zich aan. Zij staat bekend om haar Napoliaanse liedjes en dat is niet gek, dat is zeker niet gek. Het waren echt hele mooie liedjes, gezongen met een hele mooie stem. Er zat zoveel droevigheid in de liedjes, dat was duidelijk zonder ook maar een woord te verstaan. Later vertelde Fransesca mij dat het inderdaad droevige liedjes waren.
Er vloeit steeds meer wijn en de liedjes worden luidruchtiger. We moeten tussendoor even verplaatsen omdat het restaurant niet verantwoordelijk wil zijn voor enige geluidoverlast.
No problemo, we verplaatsen ons naar de trappen van een kathedraal/kasteel?

Alle type liedjes komen voorbij. rustige liedjes waar je stil van bent (behalves als je de tekst kent en dus wel mee kan zingen), maar ook liedjes waar op geklapt en gedanst wordt.

Rond een uur of drie, als iedereen bijna in slaap valt pakken we in.
In de auto zingen we nog een keer Lemon tree uit volle borst mee.

Dan is het tijd om naar bed te gaan. Moe, maar voldaan val ik slaap.


Stefania en Laura.


Mam en Pierangela.


Marcello & Pierangela


Fransesca en Gabrielle.

Ik, Maria en Fransesca.

Pierangela en Mam.


Gabrielle & Dina met man.

Op het pleintje onder de bomen voor het kasteel.

Op de trap van het kasteeltje.

Fransesca tikte mij aan en zei dat ik een foto moest maken. Helemaal gelijk had ze!

De begin/eind groep.

il terzo giorno.

Alweer een leuke dag in Rome.
Later in de avond zijn we tot laat in de nacht in Frascati geweest, een dorpje ten oosten van Rome.
In het motto van: ik-krijg-nooit-genoeg-van-die-leuke-mosaics plaats ik later er een aparte Frascati mosaic bij.
Ik geloof dat wij na dag 3 iets zijn gaan minderen met het fotografen. Ik zal daarom wat dagen combineren, ook om te zorgen dat jullie niet 2 maanden lang verveeld worden met Italiaanse mosaics.


Links: Villa Borghese (park) & Spaanse trappen.
Rechts: Villa Borghese & uitzicht over Piazza del Popolo.



Rij 1: Leonardo da Vinci standbeeld, Villa Borghese 4x.
Rij 2: Politie op Piazza di Spagna, Piazza del Popolo 3x & klein schattig straatje.
Rij 3: Fontijn op Piazza di Spagna, ijsje eten, obelisk op Piazza di Spagna, senore & Villa Borghese.
Rij 4: Gallerie Borghese, fontijn, beeld Pitagora, and again Villa Borghese & jonge man met gitaar.

Mijn muziek.

Op een dag besefte ik mij ineens dat je via Internet eigenlijk wel weinig weet over de persoon achter de pc. Tenminste, wel als je alleen foto's plaatst.Van wat soort muziek houd ik bijvoorbeeld? Muziek zegt heel veel over mensen, vind ik. Ik moet eerlijk toegeven dat ik mensen beoordeel naar hun muziek keuze. Een slechte gewoonte die ik probeer af te leren. Door meer open te staan voor andere muziek genres ben ik er achter komen dat ik bijvoorbeeld ook van de Red Hot Chili Peppers houd, terwijl ik een jaar geleden bijna alle rock muziek nog afschreef.

Muziek doet best veel.
Ik kan heel gelukkig worden van muziek. Zo kan ik er bijvoorbeeld tot laat in de nacht/vroeg in de ochtend op dansen (misschien wel samen met een van die leuke zaterdagavond jongen), mee wegdromen en de afwas mee doen. Elk liedje geeft een ander gevoel en brengt een andere herinnering naar boven. Het is net als een luchtje die je in de zomer 200-en-2 veel hebt gebruikt. Terugdenkend aan die tijd vormt zich een glimlach op je gezicht. Dat is muziek voor mij.

Even back to the basic. Het leek mij eens een goed idee om zo-af-en-toe wat muziek die ik luister op Internet te zetten. Ik hoop dat je er van geniet, dat doe ik namelijk wel. Misschien vind je het wel niks. Dat kan allemaal, maar dan weet je in ieder geval wat ik leuk vind en waar ik blij van wordt.
Als allereerst plaats ik twee totaal verschillende songs.
Het eerste liedje is eentje waar ik op het moment erg blij van wordt. Justin Timerlake met 'what goes around'. Ik vind Justin Timberlake zowieso een top artiest. Deze meneer zorgt voor heel wat voetjes van de vloer.
Het tweede liedje is een liedje van een bandje (Ja wij hebben nog steeds bandjes :D) van Joni Mitchell. Ik heb als kind erg veel naar dit bandje geluisterd en vind vooral dit liedje erg leuk. Big yellow taxi, van Joni Mitchell dus.
So i hope u like it! and if u dont...too bad for u :P

il secondo giorno.

Alweer een dag waar we veel hebben gezien.

Ik ben eerder helemaal vergeten te zeggen dat niet alle eer naar mij gaat. Mijn moeder heeft namelijk ook heel veel fotos gemaakt. Het zou natuurlijk niet eerlijk zijn om te doen alsof ik alle fotos gemaakt hebt.

Door het eerder genoemde technische probleem is er een erg mooie foto van dag 2 verloren gegaan... Ik sta in één van de o-zo-vele-kerke die ze in Rome hebben. Precies in de zonnestraal die door het ronde raam van de kerk naar binnen straalt. Ik kijk omhoog naar het licht en zwier met mijn jurkje. KLIK, de foto wordt genomen.....PERFECT!!!!!
En nu is ie weg..... :(

Niet getreurt, er zijn nog heel veel leuke fotos over.


Dus...hier komen ze, de fotos van dag 2, in een mosaic natuurlijk, what else ( van nespresso commercial met mister George Clooney, remember :P)



Rij 1: Chiesa Nouva, Rome boekje (Thanks JO, hij was goeddd)+ espresso & leuk zijstraatje bij Chiesa Nouva.
Rij 2: strawberrys!!, op de markt op Piazza Campo de' Fiori & gekke gekleurde ballen.
Rij 3: Fontijn voor Pantheon, zijstraatje & Muzikanten bij Pantheon


Rij 1: Mam!, Muur schilderij op Piazza Della Rotonda, Pantheon & Itliaans karretje.
Rij 2: Trastevere & weer die gekke gekleurde ballen.
Rij 3: Typisch gekleurd Italiaanse muren & Chiesa Nouva
Rij 4: Koepel Chiesa Nouva, Largo Argentina, Muzikanten bij Pantheon & Pantheon van voren.
Midden: Bocca Della Verità (die van als je je hand er in steek en hij wordt afgebeten dan liegt je man).

il primo giorno.

Het leek mij verstandig om niet alle fotos van de vakantie in het groot te plaatsen.
Een mooie mosaic van alle fotos leek mij een perfecte oplossing!!
Van Elke dag een mosaic dus.

En nu dus dag uno... Enjoy!

Ps. Door technische problemen (vraag mij niet welke) zijn er heeeull wat fotos van de eerste 3 dagen verloren gegaan....helaaas, maar ik heb toch een mooie selectie kunnen maken.

Rij 1: Vittoriano, Colloseum in zonnebril, Mozes in San Pietro in Vincoli kerk & mam met uitzicht over Forum Romanum.
Rij 2: Italiaanse manne! & ik voor Zeus?beeld.
Rij 3: Vespa's & stanbeeld op piazza campidoglio
Rij 4: Colloseum, Forum Romanun, standbeeld op piazza campidoglio & Afbeelding in museum v/h Colloseum.
Midden: Natuurlijk het Colloseum!!

Kadootjes

Volgens de regels van de Italiaanse cultuur kwamen wij aan in Rome met een pak vol kadootjes. Een van die kadootjes was een lijstje met daarin een scrap-foto van ons drieen in Brugge en een andere layout, een Italiaans liedje wat wij 10 jaar geleden op Sardinie hebben gezongen.
Andere kadootjes waren: een verjaardagskalender van een Nederlandse schilder (sorry weet neit meer welke), koffie van maria's werk; de coffeecompany, een zelf versierd doosje met DROPJES (Je had het gezicht moeten zien van Pierangela toen ze dat doosje open maakte) en een versiersel-hang-slingertje met hartjes van de wereld winkel.

Onze amigi waren super blij met al deze kadootjes!! Was echt prachtig om hun zo blij te zien met iets wat wij hadden uitgezocht. Ik kon weinig verstaan van dat Italiaans, maar dat deed er niet echt toe, want de gezicht uitdrukkingen zeiden genoeg.

Na de kadootjes hebben we het Italiaans liedje Tutti al mare, nog maar een keertje gezongen!

Ook voor Sicilie hadden we deze kadootjes (alleen zonder het liedje) uitgezocht/gemaakt. Even voor de duidelijkheid: ze dachten dat dit een erg oude foto was en konden niet geloven dat ik op die foto maar 1 jaar jonger was. De kalender werd meteen opgehangen en het lijstje kreeg een mooi plekje.

Op deze manier wordt kadootjes geven wel heuulll leuk! Of eigenlijk beter gezegd, nog leuker.

Eén van de Layouts dus.

Que Bello.....

Ook week twee is eentje om nooit te vergeten.

We hebben ECHT genoten van onze super de luxe vakantie!!! Wat ook wel te zien is aan de fotos volgens mij

Het is zo moeilijk om 1 foto uit te kiezen die alles zegt.
Het is mij binnen een half uur gelukt om er drie uit te kiezen!
knap werk dus.



Me in de tuin in Aci Castello tussen de lemon trees.



Truus samen met Francesco op de rotsen bij Aci Castello.


Truus, Ikke, Graziella & Dario op De enige echte Etna.

La dolce vita...

Dat vind je bij de familie Giannini

Zucht...wat prijs ik mij gelukkig met onze vrienden.
Dat geluk is moeilijk in het kort te beschrijven. Maar ik geloof dat de foto genoeg zegt...

See u in 3 weeks!

HET Colloseum.

Yes, mijn mam en ik gaan morgen voor 3 weken weg.
18 dagen op om precies te zijn.
Naar Italie.

Eerste weekje Rome bij onze vrienden, die we in 10 jaar niet hebben gezien.

De tweede week verlaten we Rome en gaan we per trein richting Sicilie, naar onze vrienden die ik nog nooit heb gezien en mijn mam ongeveer 20 jaar geleden niet heeft gezien.

Spannnnunndd! En ik heb er zin in zeg!

Ik ben er helemaal klaar voor: Tas staat klaar, vluchttijden geckecked, boekjes over Rome en Sicilie zijn door gebladerd.

Het enige waar ik niet zeker over ben is of ik wel genoeg jurkjes heb ingepakt?

Sicilie, Taormina's grieks theater met uitzich voer de Etna.

rararara......

...Wat zou dit zijn????